The Belgian Dream

amai-zeg-belgian-dream

Het is donderdagavond, stapavond in Antwerpen. We proosten, met een paar vrienden en wat Vedetten (Vedett is het pils van Duvel-Moortgat), op een mooi verlof, als me plots iets opvalt.

 We zijn in de Plein Publiek, een glazen kas waar veel Antwerpenaren na het werk ‘ene’ gaan drinken.

In die gezellige entourage van de Plein Publiek merk ik opeens iets geks aan mijn vriendengroep. Ik ben de enige Nederlander.

 Nu ik erover nadenk ben ik dat al langer. Sinds ik twee en een half jaar geleden in België ben komen wonen zijn er genoeg “Hollanders” die de trein naar Roosendaal hebben genomen en nooit meer terug gezien zijn.
Veel Nederlanders die naar België komen houden het niet vol. De zinnen: “Dit slaat nergens op!”, “het uitgaansleven in Nederland is veel leuker” en “In Amsterdam hebben ze dat al lang!” hoor je vaak genoeg uit de Nederlandse mond komen.

Ik noem het de afstoot verschijnselen van de Nederbelg: het begint met het aansluiten bij vriendengroepen, clubjes en Facebookpagina’s die enkel voor “Hollanders” bedoelt zijn. Als tweede krijgen ze een haat tegen alles wat Vlaams is. “Leve Holland”.  Daarna sluiten ze zich op in hun kot, waarna ze in stilte hun koffers pakken en met de noorderzon vertrekken, de Belgian Dream voor altijd achter hun latend.

Het enige geneesmiddel is het accepteren van de mooie Bourgondische cultuur, de mooie taal en van de Vlaamse media die België zo eigen maakt.

 Dus hier sta ik nu dan; met een Vedett in mijne pol, tussen de Vlamingen, geen landgenoot te bekennen. Mijn Belgian Dream loopt op rolletjes terwijl de kasdeur van de Plein Publiek opengaat en twee meiden binnenkomen.

De ene is duidelijk Vlaams en de andere duidelijk een Hollandse. Je ziet het gewoon aan de kop. Op een Belg zit een andere kop dan op een “Hollander”.

Op een Vlaams feest kun je de “Hollanders” er direct uitpikken, andersom trouwens ook!

 De Vlaamse kop ken ik, de Hollandse niet. Ik stel me voor en de blonde Nederlandse bevestigt mijn vermoeden: ze komt uit Nederland. Later op de avond vertel ik haar trots over Amai Zeg. Ze kent het en leest regelmatig een blogbericht. Als ik mijn telefoon uithaal zie ik dat het net na middernacht is. Ik open mijn blog om haar mijn eerste blogbericht te laten zien en voor de tweede keer die avond valt me iets opmerkelijks op: mijn eerste blogbericht heb ik precies één jaar geleden geschreven. Amai Zeg viert vandaag zijn eerste verjaardag!

Live the Belgian Dream!

Amai zeg!

LEKKER SOCIAAL

Volg ‘Amai Zeg!’ ook op FACEBOOK!

Wat je ook leuk zal vinden

1 reactie

  1. Zot leuke artikels die je hier schrijft! Doe je goed!
    Heb zelf op Erasmus een hoop Nederlandse meiden opgescharreld en heb nog nooit zoveel gelachen!
    En dan niet alleen met de taalverschillen ;D

    Ik mis de Nederlandse invloeden best! Als je rrns iets wil gaan drinken, maak ik graag tijd voor de hollander in België!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *