Allochtoon in eigen land

IMG_3668 (1)

Zelfs na meerdere jaren als Nederlander in België blijf je altijd de “Hollander” in de groep.  In het eerste jaar van mijn studie klaagde ik regelmatig over de verschillen tussen Nederland en België, soms tot mijn Vlaamse vrienden bijna huilden van irritatie.

Nu, drie jaar later, laat ik me niet meer kennen wanneer ik weer eens met het voorwiel van mijn fiets in een diepe kuil in de Belgische weg tuimel. Ik hou braaf mijn mond, zoals het een echte Vlaming beaamt en steek glimlachend mijn hand op naar geschrokken omstanders.

Ik voel me meer dan thuis bij onze zuiderburen, maar toch is het fijn om af en toe weer terug in Nederland te zijn.
Of dat dacht ik toch…

Na de examens in juni ben ik direct naar Nederland vertrokken voor een super leuke zomerbaan. Heerlijk drie maanden in eigen land! Maar toch klopt het gevoel niet. Of Nederland is veranderd, of ik.  Ik mis de producten van de Delhaize, de zoete Nederlandse mayonaise bij de frituur is niet te eten en mijn heimwee naar Vlaanderen wordt alleen maar groter wanneer ik voor hetzelfde geld een fluitje krijg voorgezet in plaats van een 33er*.

Nu ben ik dan wel niet de “Hollander”, maar ik word in Nederland gezien als “d’n Belg”. Soms weet ik niet wat erger is. Wanneer ik mensen vertel dat ik blog over Nederlanders in België, dan word ik soms raar aangekeken. ‘Huh? Je bent toch een Belg?’

Dit is hoe een allochtoon zich moet voelen. Je bent de waarden van je geboorteland ontgroeid, maar je wordt in je nieuwe thuisland wel nog als buitenlander gezien. Een apart gevoel.

Vrijdag ga ik voor het laatste academiejaar terug naar België. Zal ik meer Vlaams zijn dan voor mijn vakantie in Nederland? We zullen het zien.

Eén ding is zeker; de “Hollander” komt terug naar Vlaanderen!

Amai Zeg!

*33er: een pint van 33 centiliter

Wat je ook leuk zal vinden

3 reacties

  1. Geloof me, dat wordt alleen maar erger, over de jaren heen. Op een gegeven moment ga je dingen in Nederland missen, als in ‘Wat is dát nou weer !’

    “Een pin… biertje graag.”
    “Een fluitje, een vaasje of een Amsterdammertje ?”
    “Eh… nou gewoon. Een bier. Of wat daar voor door moet gaan. In een glas.”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *