Kunt u ons de weg naar ginder vertellen?

shutterstock_535148437
Verhuizen naar een nieuwe stad kan een grote opgave zijn. Nieuwe mensen ontmoeten, een nieuwe levensstijl opbouwen, wennen aan de nieuwe school of de nieuwe werkplek accepteren kan een

geruime tijd duren. Gelukkig lossen de meeste zorgen zich binnen een paar weken op en keert de rust terug in je hoofd.

Zo ging dat bij mij ook. Binnen enkele weken was ik helemaal op mijn gemak in Antwerpen en begon ik zelfs mijn eerste Vlaamse woordjes te babbelen, mijn tanden worden bijvoorbeeld niet meer gepoetst boven de wasbak maar boven de lavabo en ’s avonds eten we patatten i.p.v. aardappelen.  Er is echter nog één probleem dat, tot de dag van vandaag, niet is opgelost; ik ben altijd de weg kwijt in de stad!
Geregeld vind ik mijzelf terug in de meest vreemde hoeken van Antwerpen. Van de haven tot aan Berchem, ik ben overal geweest. Vraag niet aan me waar het ligt, maar geweest ben ik er. Na een avondje stappen verdwaal ik het vaakst. Net van mijn vrienden afscheid genomen en dan op de fiets naar huis, in gedachten verzonken fiets ik door de stad. Als ik uit mijn trance ontwaak ben ik verdwaald en kan het zoeken naar mijn kot beginnen!
De behulpzaamheid van de Belgen helpt meestal ook niet, de weg vragen heeft geen zin. Als je het plat Antwerps al kan verstaan, zijn er nog altijd woorden die je net iets verder weg van huis brengen dan de bedoeling was. Zoals het woord ginder.
We leerden “ginder” kennen op onze eerste donderdagavond in Antwerpen. Wij als nieuwe studenten gingen naar het welbekende Café d’Anvers in het schipperskwartier. Maar ja, waar zou dat zijn? We waren met een groep Nederlanders en een paar Belgen op pad. De Belgen wisten het wel ongeveer; ‘we moeten naar ginder zei één van mijn Belgische kotgenoten, wijzend richting het noorden. Maar hoe we daar het snelst konden komen wisten ze ook niet.
Natuurlijk moest dit opgelost worden door een Nederlander; zelfverzekerd en met een grote mond aan iedereen de weg vragen. Een Nederlands meisje nam duidelijk de leiding.
Overal zocht ze naar ginder, op naambordjes, wegwijzers en plattegronden. Nergens was ginder aangegeven. Dan maar vragen! Zelfverzekerd en vol frisse moed stapte ze op een tramchauffeur af. ‘meneer kunt u ons de weg naar ginder vertellen alstublieft?’ De tramchauffeur keek haar aan alsof ze een grapje maakte en begon toen luidkeels te lachen. ‘we moeten naar ginder‘ herhaalde ze hopeloos. Onze Belgische vrienden lachten nu hard met de tramchauffeur mee, ik begreep al dat we iets verkeerds hadden gezegd.
Met tranen in zijn ogen en hikkend van het lachen, vertelde mijn kotgenoot wat er aan de hand was. Ginder is niet een plaats waar je naartoe kan gaan, maar ginder betekend daarginds. Als een boer met kiespijn lachten wij beschamend mee. We zullen de betekenis van ginder nooit meer vergeten!
Ginder: daar, daarginds, daarzo, ginds 

Wat je ook leuk zal vinden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *